Chór Parafialny

Grupa parafialna

Chór Parafialny św. Cecylii

Powstanie chóru parafialnego datuje się na 1895 rok, o czym po raz pierwszy nasze pokolenie mogło dowiedzieć się z monografii śp. Jaka Gladosa z okazji 100-lecia naszego kościoła, w 1984 roku. Potwierdzeniem tak wczesnej działalności chóru jest również widoczna informacja zamieszczona na starej sedilii (tronie, na którym kapłan siedział w prezbiterium podczas Mszy św.). W górnej części oparcia dużego krzesła zamieszczony jest skromny, wyryty w drewnie napis „Andreas Schwider 30.06.98. Cacilen Verein”. Jest to do dziś namacalny dowód, że w roku 1898 już istniał chór św. Cecylii, który upamiętnił tę datę z nieznanej nam do tej pory okazji (w latach siedemdziesiątych XX wieku to krzesło stało w Prezbiterium). Trudno tę datę dopasować do działalności chóru czy biografii drugiego Proboszcza naszej parafii. Przy okazji tworzenia monografii rocznicowej dr Antoniego Halora ”Kościół Krzyża Świętego w Siemianowicach” (2006) w trakcie przeszukiwań dokumentów została potwierdzona informacja że założycielem chóru był organista Max Glumb w 1895 roku, który pracował jako organista w naszej parafii do pierwszej wojny światowej. Jak podaje autor książki, na podstawie dokumentów, pierwsze spotkanie kandydatów nastąpiło 22 listopada 1895 roku. Przewodniczącym tego zgromadzenia był ks. A. Schwider. Informacje te po raz pierwszy podał monografista Siemianowic profesor miejscowego gimnazjum Wilhelm Koenig. Między innymi monografista pisze: „Chór postawił sobie jako zadanie pielęgnowanie muzyki kościelnej w sensie i duchu założeń Kościoła Świętego w oparciu o odpowiednie istniejące przepisy i reguły”. (Koenig, op. Cit., s.391; w oryg.: Verordnunegen i Bestimmungen). Chór w 1902 roku liczył około 120 członków. Do roku 1921 nosił nazwę ST Cäcilienverein Siemianowitz-Laurahütte. Po roku 1921 parafialny chór zostaje reaktywowany już w nowej rzeczywistości. Polskojęzyczny chór kościelny św. Cecylii powstał z inicjatywy ks. prob. Augustyna Koźlika w 1925 roku, a pierwszym jego dyrygentem był ks. dr Jan Masny (pracował w naszej parafii w latach 1923–1927, od 1925 roku uczył w Gimnazjum). Ksiądz proboszcz Augustyn Koźlik w roku 1934 wydał monografie rocznicową w dwóch językach – polskim i niemieckim. W wykazie organizacji katolickich występuje chór kościelny. O dziejach chóru wiemy z tradycji, czyli przekazów ustnych, ale też z pojedynczych dokumentów.

W okresie międzywojennym chór działał również prężnie, o czym podaje archiwum naszej parafii. Czytając sprawozdanie z kwietnia 1939 roku, nasz chór należał do Związku Polskich Chórów Kościelnych Diecezji Śląskiej, oddział w Katowicach. Dyrygentem chóru w tym czasie był Augustyn Piechowicz, pracujący również jako organista w latach 1923–1948. Chór w roku 1938 liczył: 30 członków i 39 członkiń dorosłych, 3 członków poniżej 18 roku życia i 13 osób wspierających. Miejscem spotkań chóru było „Kasyno Hutnicze” przy ul. Dworcowej. Chór miał różnorodny repertuar: z towarzyszeniem orkiestry „4 Stacje Łacińskie” Ignacego Reimana, z organami: „Msza Świętokrzyska” Marklewicza, „Missa Tertia” M. Hallera, „Salve Regina” E.G. Stehle, „Msza Polska” F. Schuberta, „Requiem” E. Pleyer, pieśni religijne: „Ave Maria” F. Witta, „Sanctus” W. Mozarta, „Confitebor” Diebolda, pieśni świeckie: „Korale” dr Błażejczyka, „Wesele Sieradzkie” M. K. Prosnaka, „Hymn Nocy” L. van Beethovena, „Życzenie” F. Chopina, „Wiązanka” Ponieckiego, „Przylecieli sokołowie” St. Moniuszki. Od 24 maja 1939 roku chór wszedł pod nowy Zarząd Okręgowy – Piekarski do którego należeli: Dąbrówka Wielka, Piekary Śl. N.M.P., Radzionków św. Wojciecha, Radzionków – Rojca N.M.P., Siemianowice Śl. Św. Krzyż, Siemianowice Śl. Św. Antoni. Członkowie chóru (i nie tylko) zainteresowani byli czasopismem „Wiadomości Związku Polskich Chórów Kościelnych Diecezji Katowickiej” – lista abonentów tejże gazetki wynosiła sześćdziesiąt pięć osób.

Chór Parafialny św. Cecylii

Po zakończeniu II Wojny Światowej chórzyści z zapałem podjęli pracę, czego dowodem była liczba członków – dziewięćdziesiąt. W tym czasie nowym dyrygentem, utalentowanym i zaangażowanym w pracę z chórem, został Brunon Mzyk (od 1948). Śpiewanodzieła znanych kompozytorów jak: Mozart, Händel i inni, niejednokrotnie nawet z udziałem orkiestry symfonicznej. Dowodem tego było przygotowanie i wykonanie najwspanialszego dzieła Händla – „Alleluja” z oratorium „Mesjasz”. Od 4 października 1949 roku w wyniku zarządzenia władz państwowych o rozwiązaniu i zawieszeniu wszystkich organizacji kościelnych, w tym chóru, praca została wstrzymana – ale nie na długo. Entuzjaści śpiewu zebrali się pod nową nazwą „Sympatycy śpiewu kościelnego” i śpiewali dalej. Tak toczyły się losy chóru przez kolejne lata. W roku 1977 zmarł nieodżałowany dyrygent Brunon Mzyk. Przez okres jednego roku chórem opiekowała się Elżbieta Breguła – siostra zmarłego dyrygenta, która później dalej była członkinią chóru, aż do 1996 roku. W latach 1978-1980 chór prowadził Krzysztof Kaganiec, który równocześnie prowadził chór w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach. W roku 1979 odbył się „Festiwal Twórczości Religijnej Stanisława Moniuszki” z okazji 160 rocznicy urodzin kompozytora. Koncerty odbywały się w Piekarach, Katowicach oraz Siemianowicach. Finałowy koncert odbył się w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach w ostatnią niedzielę listopada. Nasz chór zdobył wyróżnienie za utwór „Z krzyża boleści”. W latach 1981–1984 kierownictwo siemianowickiego chóru objął młody chórzysta Filharmonii Śląskiej, Siemianowiczanin Piotr Dwornik. Kolejnym dyrygentem został uzdolniony muzyk Franciszek Seman. W czasie uroczystości 100-lecia konsekracji kościoła parafialnego, 23 września 1984 roku, na uroczystej Mszy św. chór odśpiewał piękny, rzadko wykonywany przez chóry amatorskie utwór Grubera z akompaniamentem orkiestry symfonicznej. Na organach grał wówczas dr Marek Urbańczyk – nasz organista. Dzięki wielkiemu zaangażowaniu członków chóru w śpiew i muzykę kościelną, zespół trwa nadal. Kolejnym dyrygentem, który podjął pracę z naszym chórem, jest siemianowicki muzyk i pedagog Piotr Weintrit, który prowadzi chór od 1986 roku do chwili obecnej. W repertuarze chóru znajdują się dzieła znanych kompozytorów, które mimo małej liczebności członków, wykonywane są poprawnie pod względem wokalnym i artystycznym ku zadowoleniu słuchaczy. Obecnie chór parafialny nie posiada oficjalnego Zarządu, nie występuje poza Kościołem, jest wspólnotą przyparafialną śpiewającą na chwałę Bożą. Do dnia dzisiejszego przewodniczącą chóru jest pani Maria Maksis, inspektorem mającym pod opieką partytury i nuty jest pan Rudolf Mrugała.

Potrafią rozpropagować idei Św. Franciszka. W 1989 roku przypada 100 rocznica założenia III Zakonu. Uroczystą mszę św. odprawił O. Tarcycjusz Waszecki, krajowy Asystent F.Z.Ś. Jego kazanie zaowocowało nowymi powołaniami, tym samym duch naszego Ojca św. Franciszka odżył na nowo.

Zorganizowano wybory i nowym przełożonym zostaje wybrany Br. Janusz Wanczura. Gorącym propagatorem tego ruchu był ówczesny proboszcz ks. Joachim Studnik, który pomaga zorganizować się nowej grupie.