Ostatnie pożegnanie

Pogrzeb

Z nauki Kościoła 

Pogrzeb

Życie każdego człowieka kończy się śmiercią. „Wszelkie ciało starzeje się jak odzienie i to jest odwieczne prawo: na pewno umrzesz” (Syr 14,17). Śmierć przychodzi niespodziewanie, niejednokrotnie zabiera człowieka w pełni sił, dosięga dorosłych i dzieci. Pozostający przy życiu tracą kogoś bliskiego, jest to trudna chwila dla każdego.

W tym momencie czasem nie wiadomo co począć. Są osoby, które po śmierci bliskiego idą do kapłana prosząc o sakrament chorych dla zmarłego. W tej sytuacji sakrament chorych jest bezcelowy, sakramenty są bowiem dla żywych, a nie dla umarłych. Szczegółowe informacje na temat sakramentu chorych można znaleźć pod stosownym tematem.

W jakiej kolejności załatwiamy sprawy pogrzebu?

Po śmierci bliskiego nam człowieka w pierwszej kolejności kierujemy się do lekarza po Kartę Zgonu, następnie z Kartą Zgonu oraz dowodem osobistym zmarłego udajemy się do Urzędu Stanu Cywilnego, by uzyskać  Akt Zgonu. Akt Zgonu jest ważnym dokumentem, tylko na jego podstawie strona kościelna może dokonać pochówku. W dalszej kolejności udajemy się do kancelarii parafialnej, gdzie przedstawiamy Akt Zgonu i Kartę Zgonu oraz ustalamy datę i godzinę pogrzebu. Dalej kierujemy się do grabarza, któremu przekazujemy z kancelarii parafialnej pisemną informację dotyczącą daty i godziny pogrzebu. Po czym kierujemy się do wybranego przez siebie zakładu pogrzebowego. Grabarz jak i zakład pogrzebowy nie może zmieniać daty i godziny pogrzebu ustalonej w kancelarii parafialnej, gdyż nie zna harmonogramu lekcji religii ustalonego pomiędzy szkołami a księżmi oraz godzin innych Mszy Św., nabożeństw, pogrzebów, czy ślubów. O ile zakład pogrzebowy nie dysponuje czasem w wyznaczonym terminie trzeba udać się do innego zakładu, który wykonuje te usługi – a wybór tych zakładów jest spory.

Załatwiając pogrzeb dotykamy spraw naszej wiary.

W kancelarii parafialnej, załatwiając pogrzeb dotykamy spraw naszej wiary. Są osoby, które twierdzą, iż urząd parafialny, czy kapłan jest bardziej lub mniej sprawiedliwym sędzią w tych sprawach. Sprawy Boże i ludzkie łączą się, jednak w tym momencie trzeba je umiejętnie rozgraniczyć. Bóg jest sędzią sprawiedliwym. Kancelistka czy kapłan załatwia sprawy pogrzebu, patrząc na daną sytuacje oczami ludzkimi, zgodnie ze swym sumieniem. Kapłan jest nauczycielem wiary i zwiastunem pociechy, przewodniczy obrzędom liturgicznym i sprawuje Ofiarę Eucharystyczną, stąd też może decydować o formie pogrzebu.

Forma pogrzebu.

W naszej parafii, tak jak w innych dużych miastach nie ma już w trakcie pogrzebu pierwszej stacji w domu zmarłego. Pierwsza stacja jest w kostnicy, druga w Kaplicy Cmentarnej (dawniej kościele parafialnym), trzecia stacja przy grobie. Jest to tzw. pierwsza forma pogrzebu, w praktyce najczęściej stosowana.

Drugą formą pogrzebu są dwie stacje: w kostnicy i przy grobie. Nie wprowadza się ciała zmarłego do kaplicy na Mszę Świętą. Msza Św. może być odprawiona w intencji zmarłego bez obecności jego ciała tzn. w innym terminie niż pogrzeb.

Kiedy korzysta się z drugiej formy pogrzebu?

Z drugiej formy pogrzebu korzysta się jeżeli wcześniej zmarły wyraźnie sobie tego nie życzył lub jeżeli było powszechnie wiadomo, iż żył w grzechu ciężkim, był zgorszeniem dla innych i nie dokonał aktu skruchy. Są to bardzo trudne sytuacje dla rodziny jak i kapłana, wymagające wielkiej delikatności i ostrożności. Jeżeli jednak zmarły nie chciał mieć nic wspólnego z Kościołem, za życia żył nie zgodnie z wiarą, trudno go zmuszać po śmierci i wprowadzać jego doczesne szczątki na Mszę Świętą. Nie może tego robić ani rodzina ani kapłan. Są to sytuacje powszechnie wiadome, nie mające nic wspólnego z osądzaniem. Nikomu jednak nie odmawia się modlitwy, gdyż wszyscy są dziećmi Kościoła. Jeżeli zaistniałaby sytuacja, iż ktoś żył w grzechu ciężkim, było to powszechnie wiadomo, a przed śmiercią dokonał aktu skruchy, skorzystał z sakramentu pokuty można korzystać z pierwszej formy pogrzebu.

Wyjątkowe dni w Roku Liturgicznym.

W sytuacji gdy pogrzeb wypadnie w Wieki Czwartek, Wielki Piątek, Wielką Sobotę wobec wszystkich zmarłych nie odprawia się Mszy Św. pogrzebowej, jedynie uczestniczymy w Liturgii Słowa i stacji przy grobie. Msza Św. pogrzebowa odprawiana jest po Świętach Wielkanocnych. W każdą niedzielę oraz uroczystości kościelne jest zakaz odprawiania Mszy Św. pogrzebowej, można jedynie odprawić Mszę Św. używając formularza z niedzieli lub uroczystości, ale za to w intencji zmarłego. Wtedy kolor szat liturgicznych jest zgodny z okresem roku liturgicznego lub danego dnia, nie używa się szat liturgicznych w kolorze czarnym czy fioletowym.

Obowiązek i pamięć chrześcijanina.

Posługa wobec zmarłego jest obowiązkiem chrześcijanina, w ten sposób oddajemy cześć ciału zmarłego, które było świątynią Ducha Świętego. Uczestnicząc w obrzędach pogrzebowych największą naszą ofiarą jest pełne uczestnictwo w Ofierze Eucharystycznej za zmarłego przez przyjęcie Komunii świętej. Po spełnieniu obowiązku pozostaje pamięć, która przejawia się przez odwiedzanie miejsca spoczynku, dbanie o to miejsce, jak również zamawianie intencji mszalnej za zmarłego w siódmym lub trzydziestym dniu po zgonie, w pierwszą rocznice śmierci jak i kolejne rocznice śmierci.

„W obrzędach pogrzebowych Święta Matka Kościół nie tylko poleca Bogu zmarłych, lecz także umacnia nadzieję swoich żyjących dzieci i wyznaje wiarę, że kiedyś wszyscy ochrzczeni zmartwychwstaną z Chrystusem” (por. Obrzędy pogrzebowe.