Najświętszy sakrament

Adoracja

na podstawie słów Papieża Franciszka – fragmenty homilii z Uroczystości Objawienia Pańskiego – 06.01.2020

Dekalog” adorujących Najświętszy Sakrament

  1. Kiedy adorujemy, zdajemy sobie sprawę, że wiara nie sprowadza się do zestawu pięknych doktryn, lecz jest relacją z żywą Osobą, którą się kocha.
  2. Adorując, odkrywamy, że życie chrześcijańskie to dzieje miłości z Bogiem,
  3.  Adorowanie jest w istocie dokonywaniem wyjścia z największej niewoli, z niewoli samego siebie.
  4. Adorowanie to stawianie Bożych planów nad moim czasem, moimi prawami, moimi przestrzeniami.
  5. Adorowanie to zaniesienie Bogu życia, pozwalając Mu wejść w nasze życie.
  6. Adorowanie to odkrycie, że, aby się modlić, wystarczy powiedzieć: „Pan mój i Bóg mój!” (J 20, 28) i dać się przeniknąć Jego czułości.
  7. Adorować, to znaczy spotykać Jezusa bez listy próśb, ale z jedyną prośbą – aby z Nim przebywać.
  8. Kiedy adorujemy, pozwalamy Jezusowi nas uleczyć i zmieniać
  9. Adorować, to znaczy docierać do tego, co najistotniejsze: to sposób na odzwyczajenie się od wielu rzeczy bezużytecznych, od uzależnień, które znieczulają serce i zamraczają umysł
  10. Adorować, to umieć milczeć w obliczu Bożego Słowa, by uczyć się wypowiadania słów, które nie ranią, ale dają pocieszenie.

Jeśli tracimy poczucie adoracji, to tracimy sens drogi życia chrześcijańskiego,
które jest pielgrzymowaniem do Pana, a nie ku nam samym.

Najświętszy Sakrament można adorować:

PONIEDZIAŁEK – PIĄTEK
godz. 8.30 – 17.45

SOBOTA
godz. 8.30 – 17.45

KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

godz. 15.00

W miesiącach: maju, czerwcu, październiku zakończenie adoracji w kaplicy przed nabożeństwem eucharystycznym w kościele (ok.17.25.) 

Wystawienie Najświętszego Sakramentu ustaje: od Narodzenia Pańskiego (25 XII) do święta Objawienia Pańskiego (6 I.),w Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny (1,2 XI) oraz od Niedzieli Palmowej do II Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego (Bożego Miłosierdzia).

Historia adoracji w parafii:

Na prośbę biskupów śląskich papież Pius XII zezwolił na całodzienną adorację Najświętszego Sakramentu w naszej parafii już od 8 grudnia 1952 roku. Miejscem adoracji był kościół, którym opiekowały się Siostry Wizytki. Świątynia ta do roku 1945 była Zborem Ewangelickim. Po wojnie władze państwowe przekazały ją katolikom. 13 listopada 1946 roku w Siemianowicach Śl. osiedliły się Siostry i przejęły opiekę nad kościołem, który został poświęcony i przyjął wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa. W roku Jubileuszowym „kościół Sióstr Wizytek” został w ramach pojednania chrześcijan dnia 16 stycznia 2000 roku przekazany parafii ewangelickiej. Siostry przeprowadziły się do Rybnika 27 maja 2000 roku, natomiast całodzienne wystawienie Najświętszego Sakramentu za porozumieniem stron trwało w tym kościele do 26 marca 2000 roku. Od 27 marca 2000 roku odbywa się w kaplicy, którą wcześniej zwano „Ogrójcem”.  Mieszcząca się w  niej rzeźba przedstawiająca Chrystusa na Górze Oliwnej  została przeniesiona na cmentarz.

Kaplica adoracji

Wchodząc do kaplicy naszą uwagę przykuwa Tron Wystawienia Jest kołem przedstawiającym kulę ziemską z wtopionym w nią Krzyżem.
W środku Krzyża umieszczana jest okrągła monstrancja przedstawiająca słońce. Ziemia i Słońce to wszechświat, a we wszechświecie – Chrystus. 

Od II Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego (Niedzieli Bożego Miłosierdzia) w 2004 roku, w kaplicy znalazły się dwa olejne obrazy, po obu stronach Tronu Wystawienia. Z lewej strony został umieszczony wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy, zaś po przeciwnej stronie umieszczony został wizerunek Jezusa Miłosiernego. Zachęcamy do częstego nawiedzania kaplicy Najświętszego Sakramentu. Jezus czeka na Ciebie.

Adoracja czasem odpustów.

Nawiedzając Najświętszy Sakrament możemy uzyskać odpust zupełny lub cząstkowe (Odpust jest to darowanie wobec Boga kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienia ze skarbca zasług Chrystusa i Świętych).

Wszystkie warunki jakie musi spełnić wierny, aby uzyskać odpust można podzielić na ogólne,
szczegółowe i związane z danym odpustem.

Warunki ogólne

Warunki ogólne są najbardziej podstawowymi, które musi spełnić wierny zawsze i niezależnie od rodzaju odpustu: zupełnego czy cząstkowego. I tak aby ktoś mógł być zdolnym do uzyskania odpustu musi być:

  • ochrzczony,
  • wolny od ekskomuniki,
  • w stanie łaski uświęcającej przynajmniej pod koniec wykonywania przepisanego dzieła,
  • poddany temu, kto udziela odpustu,
  • musi posiadać przynajmniej ogólną intencję uzyskania odpustu,
  • musi wypełnić określoną czynność w wyznaczonym czasie w sposób pobożny, należyty i przewidziany w nadaniu odpustu (Enchiridion…, s. 21, n. 22 oraz kan. 996 w: KPK 193).

Warunki szczegółowe.

Warunki szczegółowe należy spełnić zawsze przy wykonywaniu czynności związanych z odpustem zupełnym. Do uzyskania odpustu zupełnego wymaga się wykonania dzieła obdarzonego odpustem i zawsze wypełnienia trzech następujących warunków szczegółowych:

  • spowiedź sakramentalna,
  • Komunia eucharystyczna,
  • modlitwa w intencjach Ojca Świętego,
  • ponadto wymaga się wykluczenia wszelkiego przywiązania do grzechu, nawet powszedniego.

Jeżeli nie zostaną wypełnione powyższe warunki, wtedy odpust będzie tylko cząstkowy (IndulgentiarumDoctrina, norma 7, Enchiridion…, s. 22, n. 26).

Spowiedź sakramentalna

Spowiedź sakramentalna – po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać kilka odpustów zupełnych. Chodzi tu przede wszystkim o to, by starający się uzyskać odpust zupełny był w stanie łaski uświęcającej i wolnym od przywiązania do grzechu.

Komunia święta 

Komunia święta – po jednej Komunii świętej można uzyskać tylko jeden odpust zupełny. Komunia św. musi mieć miejsce w dniu zyskania odpustu.

Modlitwa w intencjach Papieża

Modlitwa w intencjach Papieża – po jednej modlitwie w intencjach Papieża można uzyskać tylko jeden odpust zupełny. Modlitwa ta musi mieć miejsce w dniu, w którym wykonuje się dzieło obdarzone odpustem. Warunek dotyczący modlitwy w intencjach Papieża wypełnia się całkowicie przez odmówienie jeden raz Ojcze nasz… i Zdrowaś…. Pozostawia się jednak wiernym swobodę wyboru jakiejkolwiek innej modlitwy, zgodnie z ich pobożnością.

Odpust cząstkowy i zupełny.

Jeżeli chodzi o warunki odpustu cząstkowego to wystarczy spełnić warunki ogólne i wykonać czynność przypisaną do odpustu.

Odpusty zupełne lub cząstkowe zawsze można ofiarować za zmarłych na sposób wstawiennictwa. Należy przy tym jednak zawsze pamiętać, że zmarłym można i należy przychodzić z pomocą nie tylko przez ofiarowanie w ich intencji odpustów, ale przede wszystkim przez ofiarę Mszy świętej.

Odpusty można i należy ofiarować we własnej intencji czyli za siebie. Natomiast nikt nie może przekazać osobom żyjącym odpustów jakie sam zyskuje (Enchiridion…, s. 16, n. 3, oraz IndulgentiarumDoctrina, norma 3, a także kan. 994 w: KPK 1983).

Za: https://info.dominikanie.pl/2015/08/odpusty-co-to-wlasciwie-jest//

Dzieła odpustowe związane z adoracją Najświętszego Sakramentu.

Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu – odpust cząstkowy; adoracja Najświętszego Sakramentu: przynajmniej pół godziny – odpust zupełny.

Koronka do Bożego Miłosierdzia  – od 18 lat obowiązuje na terenie Polski dekret PenitencjariiApostolskiej  – na mocy którego każdy kto z zachowaniem zwykłych warunków „ pobożnie odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, publicznie wystawionego lub też przechowywanego w tabernakulum”, otrzyma odpust zupełny.